กำลังจะ ตี 2 แล้ว ผู้คนก็น้อยลงแล้ว นั่งคิดเสียดายว่า ตอนคุยโทรศัทพ์เมื่อตอนประมาณ 4 ทุ่ม น่าจะถามเธอก่อนว่า จะคุยต่อดีไหม หรือจะนอนพักผ่อนดี ผมรู้สึกว่าเธอกำลังคุย แต่ตอนที่บอกให้เธอนอนพักแล้ววางหูนั้น เพราะคิดว่า เธอไม่สบาย เลยอยากให้เธอได้นอนพักเยอะ ๆ แต่พอถึงตอนนี้มานั่งคิดดี ๆ เธอไม่ได้เป็นอะไรมากนัก สักพักนึงก็คงหาย ไม่สบายกายก็ใช่อยู่แต่ไม่หนักหนา ถ้าเธอคุยแล้วอยากคุย ก็คงจะสบายใจ ผมไม่น่าวางหูเลย น่าจะถามเธอก่อน มาคิดได้เอาตอนนี้

ดึกขนาดนี้แล้ว เธออาจจะหลับไปอีกรอบแล้ว หรือไม่ก็อาจจะคุยโทรศัพท์อยู่ ถ้าหลับก็ดีเหมือนกัน แต่ถ้าคุยโทรศัพท์อยู่ ก็อยากให้เธอสบายใจ ไม่อยากให้คิดมากถ้ามีเรื่องที่ต้องคิด อยากจะบอกว่าวาง ๆ หูไปเลย ถ้ามันทำให้คิดมาก เฮ้อ ไม่รู้จะทำไงดี ไอ้เรามันก็แค่นี้ ถ้าถามจริง ๆ ผมไม่พอใจเลยนะที่มีคนทำให้คนที่ผมรักต้องเสียใจ แต่มันไม่ใช่เรื่องที่ผมจะไปยุ่งได้ และผมก็ควรจะปล่อยให้เธอจัดการเรื่องนี้เอง ผมก็ต้องพยายามอดทน จริง ๆ ผมไม่ได้เสียใจกับเธอในเรื่องที่เธอไม่สบายใจเรื่องนั้นหรอกนะ แต่เวลาเธอเสียใจแล้วผมรู้ ผมไม่สบายใจเพราะผมรักเธอตรงนี้มันเป็นเรื่องของผมกับเธอ

รัก
ฝัน

::ตื่นมาพร้อมกับความสดใสนะครับ ขอให้รู้สึกว่า เนี้ยแหละ เช้าวันใหม่ที่สดใสของฉัน ทำไมวันนี้รู้สึกดีแบบนี้น๊า สู้ ๆ นะครับ

Comment

Comment:

Tweet